فرا خوانده است

بلکه خود را خالی کرد و ذات غلام پذیرفته، به شباهت آدمیان درآمد. فیلیپیان 7:2

از لحاظ لغوی، دلسوزی به معنی رنج بردن با همنوع می باشد. انسان های دولتمند با موقعیت رفیع و نیز افراد متعلق به طبقه متوسط باید فرا گیرند که ببینند جهان از پایین چگونه به نظر می رسد. ایشان کریسمس را جشن می گیرند، اما معنی آن را درنمی یابند.

عیسی به زمین آمد تا تجربه کند که مأیوس شدن از آسمان چه معنی می دهد: وقتی که کسی گرسنه است و «منا» از آسمان نمی بارد، وقتی که تنها پناهگاه شخص یک آخور است، با وجود اینکه او یک انسان است، وقتی که شخص مصلوب می شود و جمعیت در پای صلیب به شرط بندی می پردازند، وقتی که فرد فریاد التماس به خدا می زند، اما جوابی دریافت نمی کند.

آیا افراد طبقات متوسط و بالا نمی توانند همین را تجربه کنند؟ چرا چند هفته بر خود گرسنگی را هموار نمی سازند، همانند برادران بی گناهشان در مالی یا بنگلادش؟

عیسی می گوید که یک دزد می تواند وارد آسمان شود، اما به یک سیاهپوست یا یک مرد بدلباس اجازه نمی دهند وارد باغ یک مرد ثروتمند شود. دزد می تواند با فرشتگان بازی کند، اما کودک فقیر را اجازه نمی دهند تا با کودک ثروتمند بازی کند.

سگ با صاحبش روی کاناپه لم می دهد، اما غلامی که تمام روز در باغ کار کرده و کنیزی که پاهایش از شدت ایستادن تمام روز در آشپزخانه ورم کرده است، اجازه ندارند که بنشینند.

البته می دانم که دلایل بسیاری در رد چنین رفتار ملایمی در قبال فقرا وجود دارد. این امر ممکن است به ایشان صدمه زند. مسئله بر سر این نیست که دلایل طبقات متوسط و بالا چیست؛ موضوع این است که این امور از پایین چگونه به نظر می رسند، چراکه شصت درصد بشریت یا در گرسنگی به سر می برد یا دچار سوءتغذیه است.

عیسی به ما نمی آموزد که به فقرا در حالی که با ایشان فاصله مناسبی را حفظ می کنیم، چیزی بدهیم، بلکه او به ما می گوید که فقیر، از کار افتاده، لنگ، کور و مطرودترین اشخاص را در هنگام ضیافت به خانه خود دعوت کنیم (لوقا 13:14).

او شما را که گناهکار بینوایی هستید، به آسمان فرا خوانده است.

نظرها

نظر خود را به اشتراک بگذارید