به جلال آراسته

پاسخ داد: «آنکه دو جامه دارد، یکی را به آن که ندارد، بدهد و آنکه خوراک دارد نیز چنین کند. لوقا 11:3

«موزه ای در پا کنید و دو قبا در بر نکنید.» (مرقس 9:6)

در ایام شکنجه و آزار مسیحیان تحت حکومت امپراتور روم، دیوکلسیان، یک مسیحی به نام «انسترات» را وادار کردند تا کفش های آهنی به پا کند که از داخل میخ های بلند و تیزی داشت و با آنها بدود. وقتی از پا می افتاد، او را آنقدر کتک می زدند تا سریع تر بدود؛ او به این شکل شهید شد. کلیسا یاد او را گرامی می دارد.

ما همگی خوانده نشده ایم که متحمل چنین رنج هایی شویم. شهادت امری استثنایی است. همه کفش های میخداری به پا نمی کنند که گوشت پا را سوراخ کند.

اما خدا به قفسه لباس های ما می نگرد. وی به شاگردان اولیه اش آموخت که پوشاکی ساده بپوشند. امروزه، برخی مسیحیان وسواس زیادی در مورد عقاید درست دارند و برخی دیگر در مورد روش عبادت. اما در مورد تعداد درست کفش و لباس چه؟

مسیحیان باید هر آنچه را که دارند به خداوند بدهند و خود را نه مالک بلکه مباشر اموال مادی خود تلقی کنند. ایشان باید خود را از هر چیزی که دارند، تهی کنند تا به دنبال مسیح، برهنه در راه جلجتا روان شوند.

مسیحیان باید مراقب باشند که چه مقدار لباس و خوراک دارند. میلیاردها انسان به انجیل نیاز دارند و ما به فکر پوشاک و ظاهر خود هستیم. اگر فکر می کنیم که پوشاک مان باعث جلال ما می شود، فراموش نکنیم که فرزندان خدا در آینده به جلال آراسته خواهند شد.

نظرها

نظر خود را به اشتراک بگذارید